Bloog Wirtualna Polska
Jest 1 277 281 bloogów | losowy blog | inne blogi | zaloguj się | załóż bloga
Kanał ATOM Kanał RSS
Kategorie

Zdjęcia w galeriach.


drzewa- gatunki obcego pochodzenia

niedziela, 06 czerwca 2010 10:59
Daglezja zielona, jedlica zielona, jedlica Douglasa, jedlica Menziesa, (Pseudotsuga menziesii Carriere) - gatunek drzewa z rodziny sosnowatych. Występuje w zachodniej części Ameryki Północnej. Gatunek geograficznie dzielony jest na dwa podgatunki P. menziesii subsp. menziesii i P. menziesii subsp. glauca. W Polsce jest gatunkiem introdukowanym. Opis dotyczy podstawowego podgatunku subsp. menziesii, subsp. glauca (jedlica sina) odróżnia się pokrojem, igłami i szyszkami.

Drzewo ma małą odporność na zanieczyszczenia w mieście.okrój
Drzewo bardzo szybko rosnące. Korona młodych drzew szerokostożkowata

Pień
Osiąga 80-110 m wysokości. W Polsce po 30 latach osiąga 15 metrów, a dorasta do 45-51 m. Kora u starych jest gruba, czerwonobrązowa.
Liście
Igły długości od 2 do 3,5 cm. Z wierzchu jasnozielone i połyskujące, od spodu z wyraźnymi, jaśniejszymi paskami woskowego nalotu. Grzebieniasto umiejscowione.
Szyszki
Długości 5-10 cm, jasno brązowe, na krótkich trzoneczkach. Opadają w całości. Łuski okrywowe wyprostowane i skierowane ku szczytowi szyszki.

Sosna wejmutka zwana też sosną amerykańską (Pinus strobus L.) - gatunek drzewa iglastego z rodziny sosnowatych (Pinaceae). Sosna wejmutka występuje na północnych i wschodnich obszarach Ameryki Północnej (Kanada, USA). W Polsce uprawiana, spotykana w lasach i parkach.

Polska nazwa gatunkowa tej sosny wywodzi się od nazwiska lorda Weymoutha, który na początku XIX w. rozpowszechnił ją na terenie Longleat.

Kasztanowiec zwyczajny, kasztanowiec biały (Aesculus hippocastanum L.) - gatunek drzewa z rodziny mydleńcowatych. Pochodzi z Półwyspu Bałkańskiego. Uprawiany jest w niemal całej Europie, w tym także w Polsce. Inne nazwy: kasztanowiec koński, kasztan dziki, kasztan gorzki
Pokrój
Dorasta do 25 m, ma gęstą, kopulastą lub niemal cylindryczną koronę.
Pień
Kora starszych pni łuszczy się tafelkowato.
Liście
Dłoniastozłożone z 5 do 7 wydłużonych, odwrotnie jajowatych listków o długości do 25 cm. Duże pąki wydzielają lepką substancję.
Kwiaty
Płatki białe z żółtymi lub czerwonymi plamkami u nasady. Zebrane w gęste, wiechowate, wzniesione kwiatostany o długości do 30 cm. Kwitnienie w maju.
Owoce
Nazywane kasztanami, kolczaste torebki o średnicy do 6 cm, zawierające 1-3 nasion. Owocuje we wrześniu i październiku.

Robinia akacjowa, grochodrzew biały, robinia biała, grochodrzew akacjowaty (Robinia pseudoacacia L.) - gatunek drzew należący do rodziny bobowatych. Pochodzi z Ameryki Północnej, z obszaru USA (stany: Pensylwania, Wirginia Zachodnia, Illinois, Missouri, Oklahoma, Georgia, Kentucky), ale rozprzestrzeniła się i aklimatyzowała na wszystkich (z wyjątkiem Antarktydy) kontynentach świata]. Do Europy sprowadzona została w roku 1601 jako drzewo ozdobne, była sadzona w parkach, później także w lasach

Dąb czerwony (Quercus rubra L.) - gatunek drzew z rodziny bukowatych (Fagaceae). Pochodzi ze wschodniej części Ameryki Północnej. Jest tam najpospolitszym gatunkiem dębu. W Polsce jest gatunkiem introdukowanym, ok. XIX w. został sprowadzony przez leśników jako gatunek pielęgnacyjny i ochronny. Zaliczany jest do roślin inwazyjnych - niebezpiecznych dla rodzimej flory i jako taki powinien być usuwany z obszarów chronionych, a także z lasów podczas przebudowy drzewostanu[2]. Rozprzestrzenia się samorzutnie, obecnie występuje już na całym niżu i w niższych położeniach górskich. Wypiera rodzime gatunki dębów i inne drzewa. Status gatunku we florze Polski: kenofit, agriofi. Samorzutnie rozprzestrzenia się w środowisku naturalnym. Gatunek inwazyjny, powoduje znaczne zmiany siedliskowe i jest trudny w zwalczaniu. Status gatunku we florze Polski: kenofit, agriofit.

Pokrój
Drzewo dorastające do 25 m wysokości o koronie luźnej i nieregularnej. Pień rozwidla się nisko nad ziemią w grube konary. Rośnie przez ok. 30-40 lat, potem jej wzrost ustaje. Jest jak na drzewa rośliną krótkowieczną - żyje 100 do 150 lat (choć wyjątkowo zdarzają się osobniki nawet 250-letnie).
Pędy
Kora ciemna, głęboko spękana, gałązki lśniące i czerwonobrunatne, w górnej części bruzdowane, dołem gładkie. Pąki są niewidoczne, gdyż ukryte są w korku pod blizną liściową. U nasady każdego liścia występują prostopadle do pędu dwa duże, ciemnobrązowe ciernie. Ciernie te są przekształconymi przylistkami. Pomiędzy cierniami występuje blizna (nasada liścia), a pod nią ukryte są 3 pączki.
Drewno
Dostarcza cennego drewna: jasnej barwy, lekkiego, twardego, odpornego na gnicie.
Korzenie
Początkowo tworzy silny korzeń palowy, potem silnie rozrastają się korzenie boczne. Bardzo łatwo tworzy liczne odrośla korzeniowe, dzięki czemu często czasami przyjmuje krzewiastą postać.
Liście
Ulistnienie skrętoległe. Liście nieparzysto pierzastozłożone z 7-21 listków eliptycznych lub jajowatych, o zaokrąglonych końcach. Na górnej stronie są jasnozielone, na spodniej szarozielone.
Kwiaty
Motylkowe, białe z żółtą plamką na żagielku, przedsłupne, silnie pachnące i tworzące grona długości 10-20 cm. Wewnątrz korony kwiatu 10 pręcików, z których 9 jest zrośniętych, 1 pręcik jest wolny.
Owoce
Nagie, gładkie i spłaszczone strąki, od września do wiosny pozostające na drzewie. Ich długość dochodzi do 12 cm. Wewnątrz są białej barwy i zawierają 6-8 brązowawych lub czarnych nasion o nerkowatym kształcie.

Dąb czerwony (Quercus rubra L.) - gatunek drzew z rodziny bukowatych (Fagaceae). Pochodzi ze wschodniej części Ameryki Północnej. Jest tam najpospolitszym gatunkiem dębu. W Polsce jest gatunkiem introdukowanym, ok. XIX w. został sprowadzony przez leśników jako gatunek pielęgnacyjny i ochronny. Zaliczany jest do roślin inwazyjnych - niebezpiecznych dla rodzimej flory i jako taki powinien być usuwany z obszarów chronionych, a także z lasów podczas przebudowy drzewostanu[2]. Rozprzestrzenia się samorzutnie, obecnie występuje już na całym niżu i w niższych położeniach górskich. Wypiera rodzime gatunki dębów i inne drzewa. Status gatunku we florze Polski: kenofit, agriofit.
Podziel się
oceń
1
1

komentarze (25) | dodaj komentarz

...kilka gatunków obcych ryb, które można złowić w Polsce

sobota, 05 czerwca 2010 18:51
Sumik karłowaty gatunek słodkowodnej, drapieżnej ryby sumikowatej, w Polsce bardziej znany pod nazwą synonimiczną Ictalurus nebulosus. Poławiany przez wędkarzy, prezentowany w akwariach publicznych.Występuje w Ameryce Północnej, w wielu krajach introdukowany, również w Polsce,w 1885 r.

Babka łysa, babka gołogłowa (Neogobius gymnotrachelus) - ryba okoniokształtna z rodziny babkowatych.
Zasięg występowania
: strefa przybrzeżna basenów Morza Azowskiego, Czarnego i Kaspijskiego. W Polsce jest inwazyjnym gatunkiem obcym, zaobserwowanym w połowie lat 90. XX w. Występuje w Wiśle, środkowym biegu Bugu i w dolnym biegu Krzny. Na obszarze naturalnego występowania zasiedla przybrzeżne wody morskie z piaszczystym lub mulistym dnem, wpływa do rzek. W Polsce obserwowana w rzekach z dnem piaszczysto-kamienistym.

Czebaczek amurski (Pseudorasbora parva) - słodkowodna ryba z rodziny karpiowatych.
Występowanie : zbiorniki wody stojącej lub wolno płynącej w Azji Południowo-Wschodniej. W Polsce introdukowana prawdopodobnie z materiałem zarybieniowym amura i tołpygi. Spotykany w dorzeczu Wisły i Odry.

Trawianka, gołowieszka, rotan, byczek (Perccottus glenii) - gatunek ryby okoniokształtnej, jedyny przedstawiciel rodzaju Perccottus.Występowanie: Azja Południowa oraz dorzecze Amuru. W Polsce jest inwazyjnym gatunkiem obcym - zawleczonym lub introdukowanym przed rokiem 1993. Spotykana licznie w dolnym i środkowym biegu Wisły oraz w jej dorzeczach.

 


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (20) | dodaj komentarz

Obce gatunki inwazyjne (IAS) w Polsce - zagrożenie dla gospodarki i środowiska przyrodniczego

sobota, 05 czerwca 2010 18:21

Gatunki obce - pojawiają się poza miejscami swojego naturalnego występowania, przeniesione przy pośrednim lub bezpośrednim udziale człowieka na inne kontynenty, w inne szerokości geograficzne.

W Polsce znamy ponad tysiąc gatunków obcych, jednak szacuje się, że może być ich nawet 1,5 tysiąca. Przeniesienie gatunków obcych (introdukcja) na nowe miejsce, gdzie wcześniej nie występowały, najczęściej ma charakter niezamierzony i przypadkowy (zawleczenia) i spowodowane jest przede wszystkim globalizacją. Łatwość komunikacji międzykontynentalnej likwiduje bariery wód i gór dla wielu gatunków, które podróżują razem z człowiekiem.

Do Polski gatunki obce trafiają głównie z innych państw Europy, gdzie pierwotnie zostały zawleczone lub celowo sprowadzone. Uciekają z hodowli zwierząt ozdobnych (głównie papugi i inne ptaki), ogrodów zoologicznych, nieraz umyślnie wypuszczane z ferm do środowiska przyrodniczego przez „miłośników przyrody". Celowe sprowadzanie gatunków obcych motywowane jest głównie względami gospodarki rolnej, ogrodnictwa, łowiectwa czy rybołówstwa. Niektóre zwierzęta podążają za bazą pokarmową, np. za sprowadzonymi roślinami żywicielskimi.

Większość gatunków obcych nie radzi sobie w nowym środowisku i szybko zanika. Szacuje się, że na świecie jedynie około 10% przypadków to introdukcje udane. W tym około 1% gatunków obcych powoduje inwazje groźne w skutkach dla gospodarki człowieka i środowiska przyrodniczego. 

Co wpływa na nasilający się w ostatnich dziesięcioleciach sukces obcych gatunków inwazyjnych, zwanych w międzynarodowej nomenklaturze IAS (z ang. invasive alien species)? Z pewnością oprócz wspomnianej wcześniej globalizacji, należy tu wymienić ocieplanie się klimatu. W Polsce powoduje to ekspansję śródziemnomorskich gatunków obcych, a także umożliwia przetrwanie zawleczonym gatunkom ciepłolubnym z innych kontynentów, np. z Ameryki Północnej. 

Trafiając do naszego środowiska zdarza się, że przybysze z innych kontynentów, jako element obcy w naszej faunie, nie mają groźnych wrogów naturalnych. Człowiek w walce z nimi skazany jest tylko na siebie. Straty w światowej gospodarce powodowane przez IAS sięgają 1,4 biliona USD. Oprócz bezpośrednich strat ekonomicznych, trzeba tu doliczyć jeszcze koszty związane z inwentaryzacją i ograniczaniem liczebności populacji obcych gatunków inwazyjnych, jak również koszty ochrony zagrożonych gatunków i ekosystemów rodzimych.

W środowisku przyrodniczym niszczenie siedlisk uznaje się za główną przyczynę zaniku gatunków, a kolejne miejsce jako zagrożenie dla różnorodności biologicznej stanowią właśnie inwazje biologiczne gatunków obcych.

W gospodarce inwazyjne obce gatunki powodują szkody w uprawach rolnych i ogrodnictwie, choroby zwierząt hodowlanych - pasożyty, a także uszkodzenia urządzeń hydrotechnicznych (wały, tamy, magistrale wodne), co może wiązać się nawet z bezpośrednim zagrożeniem życia ludzi. Na środowisko przyrodnicze IAS wpływają przez niszczenie siedlisk i zmianę lokalnych zależności pokarmowych, pasożytowanie, konkurencję i drapieżnictwo na gatunkach rodzimych. Prowadzi to do ograniczenia lub zupełnego wyniszczenia ich populacji, przenoszenie nowych pasożytów i patogenów oraz krzyżowanie się z gatunkami rodzimymi.


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (23) | dodaj komentarz

Trochę ornitologii..

sobota, 05 czerwca 2010 16:53

Trochę ornitologii...

W ornitologii termin gatunek inwazyjny ma również inne znaczenie. Są to gatunki, które w pewnych, nieregularnych okresach pojawiają się w dużych ilościach na danym terenie. Z reguły są to gatunki wysoko wyspecjalizowane pod względem odżywiania. Dla Polski przykładami tego typu ptaków są:

Niektóre gatunki wykazują jedynie pewien stopień tego typu inwazyjności manifestujący się fluktuacjami ilości wędrujących osobników, trasy przelotu i zasięgu. Z reguły są to gatunki odżywiające się mało zróżnicowanym pokarmem roślinnym. W przypadku nieurodzaju na danym terenie żerowania (zwykle zimowisku) większa niż zazwyczaj liczba osobników podejmuje dalszą wędrówkę w poszukiwaniu nowych żerowisk. Taką zwiększoną ilość osobników na trasie wędrówki określa się nalotem inwazyjnym. Przykładami tego typu gatunków inwazyjnych są dla Polski takie ptaki jak:


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (20) | dodaj komentarz

Gatunki inwazyjne

sobota, 05 czerwca 2010 16:10

Zdjęcia w galeriach.


środa, 24 stycznia 2018

Licznik odwiedzin:  12 553  

Kalendarz

« styczeń »
pn wt śr cz pt sb nd
01020304050607
08091011121314
15161718192021
22232425262728
293031    

Galerie

Archiwum

O moim bloogu

Wszystko na temat gatunków obcych w Polsce.

Głosuj na bloog






zobacz wyniki

Wyszukaj

Wpisz szukaną frazę i kliknij Szukaj:

Subskrypcja

Wpisz swój adres e-mail aby otrzymywać info o nowym wpisie:

Statystyki

Odwiedziny: 12553

Lubię to

Więcej w serwisach WP

Favore.pl

Pytamy.pl